عیاران معیشت در دل مردم جای دارند.

نمونه ای از تلاش های عیاران معیشت در شهر ها ومحله های مختلف ، در حمایت از اعتراض معلمان بازنشسته وکانون صنفی معلمان که در تهران ذوز ششم م...

عفو‌بین‌الملل: جان زندانیان سیاسی بیمار در ایران در خطر است

به گزارش عفو‌بین‌الملل حکومت ایران با قرار ندادن امکانات درمانی در اختیار زندانیان عقیدتی و سیاسی، با جان آن‌ها بازی می‌کند. گروهی از این زندانیان با خطر مرگ روبرو هستند و سلامتی‌شان به «گروگان» گرفته شده است.سازمان عفو‌بین‌الملل درگزارشی که در اولین ساعات صبح روز دوشنبه (۱۸ ژوئيه/ ۲۸ تیر) منتشر کرده نسبت به وضع نگران کننده بیمارانی که به دلایل سیاسی و عقیدتی در ایران زندانی هستند، هشدار داده است. در این گزارش آمده است که حکومت ایران با دریغ کردن داروها و امکانات درمانی که این زندانیان لازم دارند، آن‌ها را در معرض خطر جدی مرگ، ناتوانی دائمی و یا سایر آسیب‌های جبران ناپذیر قرار داده است.عفو بین‌الملل در گزارش تازه خود نوشته است شواهد نشان می‌دهند که دستگاه قضایی ایران، بویژه دفاتر دادستانی و ادارات زندان‌ها، عمدا از دادن امکانات درمانی به زندانیان خودداری می‌کنند تا از این حربه برای ارعاب یا مجازات و یا تغییر مشی آن‌ها استفاده کنند. در مواردی نیز این حربه برای گرفتن اعترافات اجباری و اظهار ندامت بکار گرفته می‌شود.فیلیپ لوتر، مدیر بخش خاورمیانه و شمال ‌آفریقا در عفو بین‌الملل به وضع «تلخ» زندان‌های ایران اشاره می‌کند و می‌گوید بیماری زندانیان سیاسی «بیرحمانه» انکار وسلامتی‌شان به «گروگان» گرفته شده است. او تاکید می‌کند: «دسترسی به امکان مداوا، حق مندرج در قوانین بین‌المللی و قوانین ایران است و قرار ندادن آن در اختیار زندانی نوعی شکنجه محسوب می‌شود.»
در این گزارش به ۱۸ مورد اشاره شده که در آن‌ها وضع زندانی بسیار خطرناک است اما دفتر دادستانی در اغلب موارد حاضر به دادن اجازه انتقال آن‌ها به بیمارستان و یا فرستادن آن‌ها به مرخصی درمانی نیست و حتی توصیه پزشکان را نیز نادیده می‌گیرد و انکار می‌کند.در چندین مورد نیز یا داروهای آنان قطع شده‌ و یا از داروهای بی‌ارزش برای «درمان» استفاده شده است. هم‌چنین در این گزارش به غل و زنجیر کردن بیماران به تخت اشاره شده که مایه رنج و درد بیشترشان و کبودی دست و پای‌آن‌ها شده است.زندانیانی که عفو بین‌الملل با آن‌ها مصاحبه کرده به مواردی اشاره کرده‌اند که پزشک در سوء رفتار با زندانی همدست بوده است. پزشکانی که بیماری خطرناک این زندانیان را کم اهمیت جلوه داده‌اند و به جای درمان، تنها آرام‌بخش یا مسکن به آن‌ها داده‌اند.