نقدی بر سیاست‌های جنگ ویژه جمهوری اسلامی در کردستان

خشونت عریان، خشونت پنهان
پژار آبدانان:
"
 مفهومی که آن را جنگ ویژه جمهوری اسلامی برعلیه خلق کرد در روژهلات کردستان مینامیم، در واقع دارای ابعاد گستردهای میباشد که با یک دیدگاه ساده و تکبعدی نمیتوان به اعماق آن پی برد. جنگ ویژه در واقع نوعی از جنگ است که "بُعد روانی" بر "بُعد فیزیکی" آن میچربد. هدف از این جنگ، نفوذ به درون مواضع دشمن (در اینجا خلق روژهلات کردستان) و ایجاد تفرقه در بین آنهاست. جنگ شویژهای که جمهوری اسلامی در روژهلات کردستان بهراه انداخته درواقع ماحصل تجربیات ارتش، میت و ژیتم ترکیه در مقابله با مبارزات پ.ک.ک است.
هدف از این جنگ در ابتدا ایجاد تفرقه و در پیش گرفتن سیاستهایی دو پهلو از طرف دستگاههای ازلاعاتی و نظامی میباشد. با نگاهی به موضوع سقوط بهمن در سردشت و گرفتار شدن خودروهای شهروندان کرد در کرمانشاه میتوان بهخوبی این سیاست را درک نمود. در مورد اول یعنی گرفتار شدن کولبران کرد در بهمن، علیرغم درخواست کردها، هیچگونه کمکی از جانب جمهوری اسلامی دریافت نشد و کردها خود به یاری هموطنان خود شتافتند. در مورد دوم یعنی در کرمانشاه، بدون اینکه کسی از جمهوری اسلامی کمکی بخواهد، این حاکمیت!، ظاهراً به کمک مردم میشتابد و در اقدامی بسیار عجیب، با استفاده از "تانک" به یاری خودروهای گرفتار شده در برف میشتابد.

واقعیت اینست که در راستای جنگ ویژه، جمهوری اسلامی در روژهلات کردستان دو سیاست جداگانه را در پیش گرفته است. در مناطق سوران و کرمانجنشین با استفاده از "خشونت عریان" و در مناطق کلهرنشین (ایلام و کرمانشاه) با استفاده از سیاست "خشونت پنهان"، این جنگ را ادامه میدهد. احزاب کرد در مناطق اول یعنی مناطق سوران و کرمانج، احزاب دارای تاریخچه مبارزاتی درازمدتی هستند و این خلق از نزدیک با احزاب سرو کار دارند. درواقع بسیاری از همین کولبرها به اتهام "همکاری با احزاب معارض نظام" دستگیر و زندانی نیز میشوند. بههمین خاطر جمهوری اسلامی این مناطق و مردم درون آن را بهنوعی "از دست رفته" میپندارد و امیدی ندارد که بتواند آنها را به سمت خود جذب نماید. و دقیقاً به همین دلیل بود که هیچگاه به کمک کولبران کرد که در زیر بهمن جان میسپردند، نشتافتند.بلكه انها را به گلوله هم مي بندند.
اما در مناطق جنوبیتر یعنی ایلام و کرمانشاه، جمهوری اسلامی سعی دارد تا به هر قیمتی این استانها را از نزدیک شدن به احزاب کرد و قرار گرفتن در مبارزات هویتخواهانه دور نگهدارد. هم به دلایل ژئوپلیتیک (جغرافیای سیاسی) و هم به دلیل پتانسیل مبارزاتی این دو استان، جمهوری اسلامی تمامی تلاش خود را بهکار خواهد گرفت تا احزاب کرد به این مناطق نفوذ نکنند (هم به لحاظ فیزیکی و هم به لحاظ ایدئولوژیکی). شاید ذکر چند نمونه در این مورد بتواند واقعیت امر را روشنتر سازد. در جریان ورود گریلاهای پژاک در سال ۲۰۰۶ به ایلام، جمهوری اسلامی هزاران تن از نیروهای خود را بکار گرفت تا این گروه گریلایی را نابود کند. همین امر نیز ترس جمهوری اسلامی را از نفوذ گریلا به این مناطق بهخوب نشان میدهد.
در نمونه اخیر در استان کرماشان که به شهادت ۱۲ تن از رفقایمان انجامید، جمهوری اسلامی برای به شهادت رساندن تنها یک تیم گریلایی، تمامی امکانات خود را بکار گرفت. استفاده از مزدوران محلی، مسموم نمودن آنها با زهر، استفاده از هلیکوپترهای کبری و نیز شرکت چند هزار نفر از اعضای سپاه در این عملیات، بهخوبی ترس آنها را از نفوذ احزاب روژهلاتی و در رأس آنها گریلا در ایلاو و کرمانشاه نشان میدهد. بدونشک از نظر جمهوری اسلامی، پیوستن این دو استان به مبارزات شرق کردستان، هزینه بسیار بیشتری را برای آنها خواهد داشت.
و اما نکته کلیدی بحث اینست: کمک کردن به خودروهای شهروندان کرد در کرماشان با تانک!، در واقع نه کمک، بلکه خط و نشان کشیدن و تهدید کردن این مردم میباشد تا آنها را از پیوستن به مبارزات کردی برحذر بدارد. جمهوری اسلامی اگر واقعاً قصد کمک صادقانه داشت، میتوانست با خودروهای اداره راه و ترابری این کار را بکند، نه با ارتش و تانک و توپ!. ترس جمهوری اسلامی در این مورد بهخوبی هویداست. اگر به شهرهای ایلام و کرماشان نگاهی بیافکنیم میبینیم که این دو استان بیش از دو استان، به دو "پادگان بسیار بزرگ" بیشتر شبیهاند. در شهری که خود نگارنده زندگی میکرد، پادگانی وجود دارد که درست در وسط شهر قرار دارد و مساحت آن از مساحت مناطق مسکونی بزرگتر است. (با نگاهی از گوگل ارث، نه تنها این پادگان بلکه میتوان بهراحتی مساحت دیگر پادگانهای شهرهای روژهلات کردستان را از ماکو گرفته تا خرمشهر و آبادان مشاهده کرد). کرمانشاه رسماً یک پادگان بزرگ است، تعداد خودروهای زرهی و نیروهای زرهی موجود در پایگاههای آن، شاید از تعداد شهروندان و خودروهای شخصیشان نیز بیشتر باشد.
و البته نباید مانوری که جمهوری اسلامی هماکنون در کرمانشاه درحال برگزاری آنست را از یاد برد. فرماندهان سپاه صراحتاً این مانور را آمادگی برای مقابله با احزاب کردی میدانند. جمهوری اسلامی بهخوبی میداند که آنچه در روژاوا بهوقوع پیوست دیر یا زود در روژهلات نیز با پیشاهنگی جنبش آپویی به وقوع خواهد پیوست. شاید زمان دقیق آن مشخص نباشد، اما از هماکنون شمار معکوس آن نیز شروع شده است. و کلام آخر اینکه: "ایلام و کرمانشاه" در این انقلاب جدید کردها به رهبری جنبش آپویی، نقش بزرگی را ایفا خواهند نمود. مطمئناً جنبش آپویی اجازه نخواهد داد حتی یک وجب از خاک روژهلات کردستان در اشغال جمهوری اسلامی بماند".